Is POS passé?

Je kent ze wel, de standjes in de supermarkt waar je gratis kan proeven van een bepaald product en een kortingsbon toegestopt krijgt. Goed als je honger hebt tijdens het winkelen. Leuk als je eens een nieuw product wilt testen zonder het volledige pak te kopen.

Maar soms wringt het… Verkopers klampen mensen aan met een commercieel verkoopspraatje. Consumenten zijn gehaast en hebben geen tijd noch interesse in het product. De verkoopsters weten vaak zelf niet wie de doelgroep is en verliezen veel staaltjes aan mensen die aangetrokken worden door de gratis proevertjes. Je kent hen wel, de mensen die in de Colruyt rond de vleestoog bivakkeren.

Moet ook deze vorm van marketing niet stilaan veranderen en meegaan met de tijd?

Enkele weken terug stond ik in de groenteafdeling kerstomaten te kiezen. Ik had mijn keuze gemaakt tot er naast mij een dame kwam te staan. “Die kerstomaten daar zijn zo zoet, die koop ik om ‘s avonds in de zetel te snoepen bij het kijken van TV. Echt de prijs waard” zei ze, terwijl ze zelf een pakje uit het rek nam.

En zo kwam het dat ik enkele minuten later aan de kassa stond, met het merk van kerstomaten dat zij mij aangeraden had. Dat de tomaten dubbel zo duur waren en ik er eigenlijk niet zoveel nodig had maakte op dat moment weinig uit. Ik vertrouwde haar mening.

Wanneer we een POS-stand in de winkel zien, weten we allemaal dat het enige doel is om te verkopen. Het praatje van de verkoper en de aankleding van de stand schreeuwt commercialiteit. Het verleden heeft echter al aangetoond dat consumenten reclame weinig vertrouwen en meer belang hechten aan de mening van een gelijke. Zegt de website van het hotel dat de kamers baden in luxe, of zegt een recensie op booking.com dat? De laatste heeft meer waarde voor een consument.

Nu is het wachten op het eerste bedrijf dat verkopers actief inzet in de winkel, zonder aangekleed standje of promo-shirt. Die de taak vervullen zoals de dame met haar kerstomaatjes. Sluw, maar met zoveel meer effect dan anders.

Advertenties

De Herentalse huizenmarkt

De vriend en ik zijn er nog niet klaar voor. Lees: we zijn nog maar een half jaar geleden verhuisd en leven nog steeds tussen enkele dozen (mijn schuld). Desondanks houd ik stiekem al een tijdje de Herentalse huizenmarkt in de gaten. Ik heb altijd al graag naar huizen gekeken, dacht er een seconde aan om een carrière richting immobiliën te starten (na mijn kinderdroom om treinbestuurder te worden) en kijk liever naar woon- dan kookprogramma’s.

Stiekem vind ik het fijn om digitaal in andere huizen binnen te kijken. Vaak voer voor de blog ‘Ugly Belgian Houses’, af en toe een pareltje. Betaalbare pareltjes zijn ontzettend zeldzaam in de historische hoofdstad van de Kempen, maar afgelopen vrijdag botste ik op eentje.

Een volledige gerenoveerd huisje in één van de leukste straten van Herentals: het verkeersvrije Begijnenstraatje dat uitmondt in het 13de eeuwse Begijnhof. Enkel bewoners mogen er met de auto in. Het huisje bevatte 2 slaapkamers, een grote zolder met vaste trap voor eventueel een 3de kamer, een grote kelder, diepe tuin, een kleine keuken (ssssst) en 5 huizen verder een school (wat voor- en nadelen heeft). Nieuwe verwarming, elektriciteit, vloeren, ramen etc. De vraagprijs: 209 000 euro.

Toen we er die avond voorbij wandelden lag de plaatselijke straatkat (snorretje genaamd) op de vensterbank te slapen en liet zich gedienstig aaien. De vriendelijke buren spraken ons aan en nodigden ons uit om hun huis (dat dezelfde structuur had) eens te bekijken. Met andere woorden: picture perfect, alsof ik in een melige tv soap was terechtgekomen.

Ik kon niet anders dan het huisje aan me voorbij laten gaan en dat deed het ook op welgeteld 1 dag. Een dikke banner met ‘optie’ prijkt nu op de foto en ik besef dat als ik me ooit écht op de huizenmarkt gooi, het dan een ware strijd zal worden de dag er weer een pareltje verschijnt. Maar Herentalse huizenmarkt, houd je maar klaar voor die dag…

Catflakes: de ideale verkoeling voor kattenliefhebbers.

We gaan de komende dagen weer richting tropische temperaturen. Velen zoeken verkoeling in het zwembad, op een schaduwrijk terrasje of trekken richting kust. Anderen zitten (al dan niet verplicht) gekluisterd achter hun computer. Tijd om die vakantie-achtergrond te veranderen naar Catflakes. Een website waar je instant vrolijk van wordt. ‘Kattensneeuwvlokjes’ dwarrelen om je oren, waarbij je zelf kan instellen hoeveel vlokjes je wilt en in welke richting ze waaien.

Probeer ook zeker eens even That Dot en beweeg met je muispijltje over het scherm. Een vrolijk tussendoortje tijdens de warme dagen op kantoor.

Gelezen: Eva’s Gedacht

Afgelopen periode trok mijn gezondheid nogmaals een poos op vakantie, en liet mij achter met een moe gevoel. De vriend -alias Best Boyfriend in the Galaxy- merkte dit en kwam thuis met een uiterst fijn kadootje. Eva’s gedacht, het boek van Eva Mouton waar ik al enkele boekenwinkels voor uitpluisde, lag nu onder een rood papiertje naar me te glimlachen.

Die avond, terwijl de vriend aan het computeren was, lag ik hardop te grinniken in bed. Een ‘mhihi’ werd een ‘haha’. Het boek ging er op één avondje door. Leuke tekenstijl, lekker herkenbaar en grappig zonder meer. Omdat ik in de zomer weer meer tijd doorbreng met mijn schetsboek, waagde ik me ook eenmalig aan Emma’s gedacht. Hope you like! Alvast bedankt Stijn -en Eva natuurlijk.

Gelezen: Sub Rosa


Een aantal maanden hebben we samen gependeld. Het boek Sub Rosa van Herman Konings droeg ik in mijn (nieuwe grote) handtas overal mee. Gisteren sloeg ik de laatste pagina om en dan maak ik altijd even tijd om blog-gewijs terug te blikken op het boek.

Sub Rosa is een trendboek dat handelt over (what else?) de toekomst. Terwijl we soms te vaak terugblikken op het verleden laat Herman Konings ons geïnspireerd toekomst kijken. De titel ‘Sub Rosa’ en het bijhorende beeld van de roos is niet voor niets gekozen. ‘Rosa’ staat voor Radicaal, Openhartig, Samenhorig en Aanstekelijk. Elk hoofdstuk gaat dieper in op deze 4 termen en wordt tevens opgefleurd met interessante bijdragen van o.m. Steven Van Belleghem, Bart Lombaerts, Sven Mastbooms etc. Mensen die stuk voor stuk kennis hebben van hun vak en vaak de nagel op de kop slaan.

Ook heel wat (marketing) cases worden op een leuke manier geïllustreerd. Internationale knappe campagnes die werkelijk inspireren. Marketing is fun en biedt in het digitale tijdperk heel wat mogelijkheden voor bedrijven. Er wordt heel wat aandacht besteed aan interactieve campagnes en applicaties, iets waar ik meer dan ooit in geloof. Think Tomorrow is dan ook -niet voor niets- een interactief marketingbureau.

Leest het boek als een trein? Dat niet. Ik heb er ettelijke maanden over gedaan. Behalve tijdgebrek was ik vaak de rode draad in het boek kwijt. Sub Rosa boeide me nochtans 256 pagina’s lang. Gekluisterd aan het boek zat ik niet, maar nagels met koppen slaan doet het wel.

E-vakantie toegestaan!

Het is midden zomer. Een groot deel van de bevolking trekt huiswaarts na een deugddoende vakantie. Anderen hebben nog een reis op hun agenda staan. De afgelopen weken was het alvast beduidend stiller in ons land. Zowel op de baan als online op sociale netwerken als Facebook, Twitter, LinkedIn en Pinterest.

Sommige pagina’s namen zelf een korte e-vakantie en kondigden aan dat het beantwoorden van berichten iets langer kon duren. Knap ingespeeld om tijdens deze warme dagen te blijven voldoen aan de verwachtingen van fans. In tijden dat vele pagina’s het menselijke aspect uit het oog verliezen, worden e-vakanties warm onthaald. Zoals de vele fans van Aveve die in onderstaand voorbeeld het Facebook-team een welverdiende vakantie wensen.

Het belang van social media is identiteit geven aan je merk of bedrijf. Vele pagina’s worden vandaag de dag gestuurd vanuit platformen zoals Hootsuite en Radian 6. Niets mis mee, maar vaak wordt het menselijk enthousiasme daardoor vervangen door een functioneel proces. Je kon dankzij social media nog nooit zo dicht bij je consument staan, echter zijn er nog vele pagina’s waar die afstand tussen merk/consument enorm blijft. Fans voelen dit. De drive is uit de pagina, vragen blijven langer onbeantwoord en de conversaties verlopen erg formeel en onpersoonlijk. Hierdoor wordt het moeilijker om een band op te bouwen met de consument of klant.

Mensen vertrouwen sneller een gelijke. Iemand die net als hen af en toe behoefte heeft aan vakantie. Er even tussenuit gaan is dus zeker geen erg en wordt vaak gesteund vanuit de community. Het enige gevaar schuilt in de Facebook Edgerank, maar lig daar in deze rustigere periode zeker niet wakker van. Ik wens Woonblog en Aveve alvast een deugddoende e-vakantie!

You’re feeling or what you’re doing

Facebook kondigde de update op 10 april reeds aan, maar deze dagen gaat de functie bij heel wat profielen actief. Een gele smiley nodigt gebruikers uit om te delen wat hen bezighoudt of hoe ze zich voelen. De tekst ‘Share how you’re feeling or what you’re doing’ doet in de eerste plaats meteen aan Twitter denken. Facebook kleedt het echter leuk aan met tientallen icoontjes die je voortaan kan gebruiken.

De keuze is erg uitgebreid, van feeling happy, wonderful, tired, great, excited, loved, pretty, special, good tot sexy. Opvallend is dat Facebook ook enorm veel negatieve gevoelens mee opneemt in de lijst (tegenover een eerdere wering van de dislike-knop om negativiteit te weren). Zo kun je kiezen tussen ‘feelings’ als sad, sick, lonely, alone, bad, annoyed, worse, horrible, stupid… Elk gevoel met een eigen emoticon. Of deze uitgebreide keuze nodig is is één vraag. En of mensen werkelijk gaan delen dat ze zich vreselijk en eenzaam voelen een tweede.

Een leukere toevoeging is dat je naast gevoelens ook kan aanduiden welke muziek je beluistert, film je kijkt of welke maaltijd je net verorbert hebt. Helaas kan je deze twee nog niet combineren. Zo kun je niet delen dat je gelukkig bent bij het eten van een pot ijs, of dat je je ziek voelt en daarom maar een bepaalde film opzet. Je kan naast de suggesties die Facebook maakt (zoals soep, thee, coffee, ontbijt…) ook zelf verwijzen naar een product of pagina. Bij enkelen krijg je ook hier een icoon te zien die het product voorstelt. Zo wordt Nutella afgebeeld door een chocopot. De link verwijst rechtstreeks naar de pagina van het merk. Met de nieuwe functie worden consumenten nog meer ingezet als merkambassadeurs. Voortaan is het eenvoudiger om producten aan te bevelen in je eigen netwerk.

Ik ben erg benieuwd naar de verdere uitbouw van deze functionaliteit en of deze in de toekomst ook zullen worden opgenomen in Facebook Insights. Bedrijven zouden zo kunnen weten wie / wanneer hun producten consumeert en dit deelt met de buitenwereld. Momenteel is het alvast een leuke extra die Facebookgebruikers voortaan kunnen toevoegen aan hun status.