Vaarwel wijsheid!

Lange tijd stond het op mijn to-do-list: het verwijderen van mijn wijsheidstanden. Sinds het dragen van mijn blokjes (toen ik een jaar of 14 was) werd er over gesproken, maar nooit had ik de moed of motivatie om ze te laten verwijderen. Een jaar geleden besloten die kanjers van tanden toch door te breken. Ik had er weinig last van, maar omwille van hygiënische redenen (moeilijk te poetsen) liet ik gisteren preventief de eerste 2 verwijderen.

De ingreep zelf was snel achter de rug, maar blijft een ontzettend smerig boeltje. Terwijl je met je mond open ligt voel je je wijsheidstanden tijdens het verwijderen breken. Krakend bot vlakbij je oor, de draad die tijdens het hechten op je gezicht ligt, het verwijderen van bloedspatten op je kin na afloop en vervolgens nog uren bloed spugen.

Been there, done that… and is going to do it again…

12 Februari worden de overige 2 wijsheidstanden verwijderd. Momenteel kijk ik er nog harder naar op nu die eerste trekking zo tegenviel. Met vriestemperaturen buiten kruip ik in de zetel in met een ijszak rond mijn hoofd. Nu de eerste Belgische sneeuw van 2013 is gevallen lijkt planking ook wel een optie.

Pixar tentoonstelling Bonn

Pixar

Op 2de kerstdag ging de wekker iets vroeger af dan op andere vakantiedagen. We hadden namelijk het plan opgevat om naar de Pixar expositie in Bonn te gaan. Twee uur rijden gaf de gps aan. Voor de originele tekeningen van de animatie studio te bekijken hadden we wel wat over. Met een volle schoofzak aan croissants begonnen we dapper aan de trip.

Wat ons opviel is dat Duitsland (of alvast het gebied aan Aachen) een grijze industriële omgeving is (het Roergebied noemen ze dat ook zeker?). We roerden onze auto er zo snel mogelijk doorheen, passeerden onderweg ongeveer 10 Burger Kings (Stijn zijn mond werd spontaan natter), voor we uiteindelijk Bonn binnenreden.

Op het eerste zicht leek Bonn ons wel ‘bon’ te zijn. Enkele straten deden ons zelfs aan Parijs denken waardoor we de fabrieksuitlaten alweer een beetje vergaten. Stijn parkeerde netjes de auto voor een gigantisch museumcomplex (de Bundeskunsthalle van Bonn) waar we al snel de ingang van de Pixar tentoonstelling vonden.

Na het knippen van de kaartjes werd je per film doorheen heel het proces geleid. Van de eerste schetsen, storyboards tot afgewerkte beelden. Ik was verbaasd door het werk dat voorafging aan het maken van een animatiefilm en kreeg spontaan zin om heel mijn Disney collectie weer boven te halen. Het is schrikken hoeveel kunstenaars per film ingeschakeld worden. Van Toy Story, Finding Nemo, Cars, Up, Brave, Ratatouille… tot de Pixar short films.

Het hoogtepunt van de expositie was de Zoetrope met Toy Story figuren. Een gigantische opstelling die op een zekere snelheid ronddraait en zo de illusie wekt dat de figuren tot leven komen. Vlak voor je neus zie je Woody rondspringen op zijn speelgoedpaard, zonder gebruik te maken van één enkele computer.

In onderstaand filmpje wordt het principe van de Zoetrope uitgelegd en vanaf 1:10 wordt er getoond wat we op de tentoonstelling zagen. Nog niets te doen dit weekend? Pixar verhuist na 6 januari, dus rep je! Ik vond het de rit alvast meer dan waard.

Gekeken: Skyfall

Afgelopen weekend bekeek ik voor de eerste maal een Bond film. Met de vriend trok ik, na overrompeling van de Antwerpse Kinepolis, naar Utopolis in Turnhout. Om 19.45u placeerde ik me vol verwachting in één van de rode zeteltjes om me volledig over te geven aan Daniel Craig. De lichten doofden en de intro gaf me meteen kippenvel. De stem van Adele werkte enorm goed onder de visueel sterke compilatie aan beelden. Het eerste kwartier van de film werd je meteen in actie gekatapulteerd, wat me even terug deed twijfelen of Bond wel iets voor mij was.

2u en 23 minuten lang liet ik me meeslepen in het Bond verhaal, zonder eenmaal op mijn horloge (excuseer iPhone) gekeken te hebben. Ondanks ik dacht aan een ‘stoere mannenfilm’, was er genoeg plaats voor emotie. Elk personage had zijn eigen verhaal, eigen zwaktes en eigen angsten. De film werd ondersteund door een krachtige soundtrack, sterke beelden, boeiende dialogen en kreeg me op het puntje van mijn stoel. De lichte retro-toets, mooie vrouwen (een zwakte van elke superheld… / ehm man…) en gadgets maakten het des te boeiender. Moet ik toch één minpuntje melden? Tijdens de film merkte ik meer product placement op dan tijdens een gemiddelde ‘Sex and the city’ aflevering. Zowat elk automerk passeerde de revue. Maar ach, we gunnen het Daniel Craig…

Het was alvast een boeiende eerste date met James en zeker niet de laatste.

Recensie James Bond

Moving out / on

verhuis

Binnenkort verhuis ik. Villa Veldstraat werd me iets te groot, iets te leeg, iets te oud… Het huis heeft goed dienst gedaan gedurende 3 jaren, maar het werd tijd om verder te gaan (2 straten welliswaar). Ik kan nog niet juichen om een koop in vastgoedland, maar met de vriend zet ik een eerste stap. In 2013 veranderen Minoes, Floortje en ik van adres. Ik kijk alvast enorm uit naar de nieuwe stek (en het inrichten ervan)!

Ik hou jullie via mijn blog beslist op de hoogte van de vorderingen.

Shopping tiiime: Designer Outlet Roermond

Begin november las ik in de Standaard het artikel ‘Alle dagen solden in Designer Outlet Roermond’. Aangezien ik met het lief een ‘bucketlist’ heb, waar potentiële dagtrips op komen, leek het me leuk om Roermond daaraan toe te voegen.

Afgelopen weekend was het zover. We meden uit spaaroverwegingen enkele weken de winkels, maar voor een outletcenter maakten we graag een uitzondering.

Na een uurtje rijden vanuit Turnhout kwamen we aan in het fictief dorpje, met enkel maar winkels en eetgelegenheden. We begonnen in de winkel van Desigual, waar ik meteen een handtas scoorde aan 27 euro i.p.v. 69 euro. Ook Mexx had een winkel waar ik een trui op de kop tikte aan 34 euro i.p.v. 62,00 euro. Grote merken als: Nike, Levis, s’Oliver, Adidas, Timberland, Body Shop, Hünkemoller, Hugo Boss, Diesel… hadden allemaal een eigen winkelpunt. Kleding werd verkocht aan grote kortingen omwille van overproductie, wat bij de meerderheid een enorm prijsverschil gaf.

Ondanks het om een nagebouwd stadje ging, voelde de omgeving niet ‘fake’ aan. Het was er erg gezellig en proper, met de grootste kerstboom op het middenplein die ik ooit gezien had. Doordat het winkelen in openlucht was, leek het shopgebeuren minder vermoeiend dan in Wijnegem. De winkels waren groter en het geheel stijlvoller, ook al ging het om een outlet.

Uiteindelijk kwam ik thuis met een trui, handtas en ballerina’s van Diesel. De vriend zelf vond leuke schoenen (in maat 49) aan 37 euro i.p.v. 60 euro. We waren doodmoe maar gelukkig, en sloten de dag af met een heerlijke Whopper in de Burger King.

Facebookwedstrijden: waarom we binnenkort moeten stoppen met ‘liken’

facebookwedstrijden

Facebook (een trend op zich) heeft zelf ook al heel wat ‘trends’ doorstaan. Denk maar aan de periode waarbij menige gebruiker zijn of haar profielfoto veranderde in een cartoon uit de kindertijd. Dit om Facebook te kleuren met jeugdnostalgie. Verder werden Bh-kleuren via geheimzinnige statussen gedeeld of de plaats waar we onze handtas meestal achterlieten. Ook de like, share & win (u kent dat wel) vulden meerdere keren mijn newsfeed.

De trend die misschien het langst heeft standgehouden, en nu aan zijn ondergang bezig is, zijn de stemwedstrijden. ‘Verzamel de meeste ‘likes’ en win’ kopten meerdere Facebook advertenties. Ook ik heb zulke wedstrijden als marketeer georganiseerd, op expliciete vraag van de klant of in het verleden om het virale aspect van Facebook te benutten. Toen werd er echter nog niet valsgespeeld op het niveau dat we vandaag merken.

Deelnemers kopen ‘likes’ aan of wisselen deze uit op fora. Wij organiseerden zulke wedstrijden steeds binnen gebouwde applicaties met cheat controle. Het is schrikwekkend hoeveel mensen vandaag de dag toch valsspelen en zelfs hiervoor codes schrijven. Wil ik hiermee alle stemwedstrijden bekritiseren? Neen, want je kan het nog steeds op een degelijke manier organiseren. Het vergt gewoon veel controle en snelle interactie op deelnemers die vaak meteen andere medespelers wantrouwen. Het ergste is dat er nog steeds heel wat stemwedstrijden op de wall van de fanpagina’s zelf georganiseerd worden. Buiten applicaties en zonder controle.

Zo botste ik onlangs op dergelijke wedstrijd. Omdat ik toch verbaasd was dat een tamelijk grote pagina zulke wedstrijden nog organiseerde buiten een applicatie nam ik deel. Ik trok een foto, laadde deze op de pagina en begon stemmen te ronselen bij vrienden. Alles netjes binnen de regels. Mijn vrienden dienden geen fan te worden van de pagina dus ik geraakte tamelijk snel tot een 150-tal stemmen.

Een andere deelnemer had iets later, op slechts een kwartier tijd, 1000 stemmen. Een mooi rond getal prijkte onder zijn foto. Andere deelnemers vlogen natuurlijk op deze foto en begonnen te klagen op de pagina van het bedrijf. Ergens terecht, want het creëerde een grote teleurstelling bij de ‘eerlijke’ spelers, die niet meer op korte tijd aan 1000 likes geraakten.

Het bedrijf besliste de wedstrijd af te lassen. Teleurstelling nummer 2 voor de deelnemers die al hun vrienden gemobiliseerd hadden. Er was geen wedstrijdreglement en de organisatie kon de valsspeler niet controleren, noch diskwalificeren.

Enkele dagen later postte het bedrijf dat de 10de mail die bij hen binnenkwam de wedstrijd won. Een domper na alle moeite die er gedaan werd. Wederom geen opgesteld reglement. Ik wou testen hoever je ‘eerlijk’ kon spelen om de prijs te bemachtigen. Met 10 vrienden sprak ik snel af om 10 mails buiten te sturen. Via 10 bestaande e-mailadressen, gekoppeld aan 10 bestaande / natuurlijke personen.

Enkele uren later kreeg iemand van de groep de melding dat de 10de e-mail van hem was, en hij de prijs diezelfde namiddag kon afhalen. Zo gezegd, zo gedaan en ik vergezelde hem bij het afhalen van de prijs. Een halfuurtje later zaten we in de auto naar huis, met de prijs op de achterbank. Alles was binnen de regels verlopen en toch voelde heel de wedstrijd niet juist aan.

Heel de opzet ging niet om de prijs te bemachtigen. Ik wou zelf controleren in hoever men eerlijk kon spelen met zulke wedstrijden. De persoon uit mijn vriendengroep heeft op een eerlijke manier gewonnen, maar is zelf geen fan van de pagina waarop de wedstrijd georganiseerd werd. Nogmaals een gebrek aan controle en wedstrijdreglement. Gebruik daarom creativiteit in de toekomst bij het organiseren van wedstrijden. Lanceer je actie in een applicatie en verlies de controle niet uit het oog. Zorg ook dat je je als organisator aan de regels houdt en stel een goed wedstrijdreglement op.

Het slotje

Sinds de Italiaanse schrijver Frederico Moccia in één van zijn boeken het liefdeshangslot beschreef, duiken slotjes steeds meer op in het straatbeeld van grootsteden als Parijs, Londen, Barcelona… Vaak in het extreme, zoals op bovenstaande foto (genomen door Wim in Keulen). Om mijn prille, maar geweldige relatie met Stijn te vieren, besloot ik als verrassing een […]

Bonjour Bayeux!

Ook op de tweede dag van de reis was de zon aanwezig. We doorkruisten Bayeux met de auto op zoek naar parking. Toen we die eenmaal gevonden hadden in de ‘Rue de la Poterie’, haalde ik als rasechte toerist het stadsplan boven. De kathedraal torende al hoog boven de huizen uit met een hemelsblauwe lucht […]

Bonjour la France! #1

Op 15 september trok ik samen met de vriend naar Normandië. Meer bepaald naar Saint-Germain-du-Pert, een pittoresk dorpje met 160 inwoners gelegen in Calvados. Om iets na 10 trokken we als echte frigobox-toeristen (met frigobox op de achterbank) richting la douce France. Met enkele tussenstops aan de typische ‘aires’ en een wilde rit door West-Vlaamse […]

L’histoire noire

Het begon met enkele vreemde sproetjes op m’n buik, die bovendien ook nog eens jeukten. Omdat m’n nachtrust er zelfs een beetje door verstoord werd, en de plotse invasie van vlekjes me vreemd leken, besloot ik naar de dokter te gaan. “Dat heb ik nu nog nooit gezien… Het lijken wel ouderdomsvlekjes, maar dat kan […]