Mengelmoes

Ken je dat gevoel? Het gevoel van het kastje naar de muur gestuurd te worden… Ik had dit jaren aan een stuk. Een machteloos gevoel, wat me soms zowel kwaad als droef maakte.

Het is niet de bedoeling om mijn medisch dossier online te gooien, maar ik hoop met deze blog ergens mensen te helpen. Ik weet dat mijn verhaal geen zeldzaamheid is. Doorheen het afgelopen jaar kwam ik steeds vaker mensen tegen die zich ook ergens tussen de kast en de muur begaven.

Mijn eerste klachten begonnen reeds 10 jaar geleden. Ik at en snoepte graag, maar had vaak darmklachten en bleef erg mager. Al erg snel werd “spastisch colon” genoemd. Onder die term kreeg ik medicatie voorgeschreven en werd ik naar huis gestuurd. De medicatie greep echter niet aan en doorheen de jaren waren er momenten dat de pijn niet te harden was.

In 2010 greep men uiteindelijk dan toch in met een ademtest om te controleren of ik niet lactose-intolerant was. Wat ik niet wist was dat mijn toenmalige huisarts deze had opgestuurd naar Leuven en vervolgens haar praktijk verhuisde. De uitslag verdween spoorloos uit mijn medisch dossier. De huisarts verzekerde me echter dat de uitslag negatief was, anders had ze me de resultaten voorgelegd en ingegrepen.

Jaren gingen voorbij en een keer belandde ik zelfs op spoed. De specialist vroeg me wat ik als laatste maaltijd gegeten had en reageerde met “maar jij bent lactose-intolerant”. Ik antwoordde al snel dat ik daar recentelijk op getest was en dat de uitslag negatief was. Einde van die stelling, maar helaas niet het einde van mijn klachten.

Afgelopen zomer werden de klachten ernstiger. Mijn huisarts geloofde me niet. Ook niet wanneer ik vertelde dat de medicatie tegen spastisch colon niet aansloeg. Het was de stress als zelfstandige, het zat tussen mijn oren en ik fixeerde me er te hard op. Ik leefde toch gelukkig en moest kijken naar mensen met Fibromyalgie, die hadden het pas erg. Ik kreeg geen doorverwijzing meer naar een specialist omdat het verhaal voor haar eindigde. In die periode kwam na 3 jaar mijn latose-test bovendrijven, die wel positief bleek te zijn wat voor mij een deur opende.

Ik nam met het verhaal van mijn huisarts echter geen genoegen en trok naar een andere arts. Daar kreeg ik wel een doorverwijzing naar een specialist in Herentals die mijn klachten gelukkig ernstig nam. Een test en een week later bleek ik enorm intolerant aan Fructose te zijn. De maximumwaarde van 20 op de ademtest werd grondig overschreden met een waarde van 130. Van de test alleen al was ik behoorlijk ziek. Na jaren van het kastje naar de muur gestuurd te worden weet ik sinds vandaag dat mijn klachten (en andere kwaaltjes) het gevolg zijn van lactose en fructose intolerantie. Volgende week heb ik een eerste afspraak met een voedseldeskundige en start ik met het FODMAP-dieet.

Wat een einde bij mijn huisarts was, was voor mij gelukkig een nieuw begin. Geef dus nooit te snel op als het gaat om je eigen gezondheid, want je beseft al snel dat dat het àllerbelangrijkste is en je leven stevig kan beïnvloeden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s